Pois iso non é todo: a prestixiosa Bienal Centroamericana de Arte decidiu, incomprensiblemente, que a animalada que acababa de cometer este suxeito era arte, e deste xeito tan incomprensible GuillermoVargas Habacuc foi invitado a repetir a súa cruel acción en dita Bienal en 2008.

Poderiamos discutir moito sobre se o que fixo este tío é arte ou non pero o que eu teño claro é que, aínda que o sexa, non debe ser repetida esta atrocidade ben sexa co beneplácito de capitalistas marchantes de arte e moito de menos ningunha institución “cultural”.
Dáme noxo o mundo en que vivimos. Ata a arte, que debería ser un refuxio, forma de evasión e guía para os nosos espíritos esgotados pola competitividade, a tensión, a agresividade e a atrocidade desta depravada sociedade, non é máis que un vertedoiro co que, encima, uns poucos traficantes enriquécense. Estou farta de fealdade, crueldade e sadismo, iso vémolo todos os días na tele e ao noso ao redor.

Como consumidora de arte eu demando beleza no sentido máis clásico da verba que é do que máis carece o noso mundo.